NIEDZIELA 25.04.2021

Być kamieniem

 Kamień odrzucony przez budujących stał się kamieniem węgielnym.

 Ps 118, 22

 

O kamień można się potknąć. Kamieniem można w kogoś rzucić. Na kamieniu można wybudować dom. Można go użyć w dobrym i złym celu. Można też pomylić się w ocenie jego przydatności. W końcu to tylko kamień. Jak wiele innych kamieni na tym świecie.

 

Świat zaś dlatego nas nie zna, że nie poznał Jego.

 1 J 3, 1

 

Bardzo łatwo można się pomylić. Skoro budowniczowie Narodu Wybranego odrzucili samego Mesjasza, nie powinno dziwić, że również świat uznaje braci i siostry Chrystusa za zwodzicieli. Jednakże obie te pomyłki biorą się z nieznajomości Boga. Faryzeusze nie pojmowali, jak można nazywać siebie samego Synem Bożym, a równocześnie nie przestrzegać przepisów Prawa. Dziś również wielu ludzi zdaje się gorszyć faktem, iż chrześcijanie nie żyją wcale tak świątobliwie, jak nakazuje ich wiara, a Kościół w niektórych swoich członkach jest nadal tak bardzo grzeszny.

  

Mam także inne owce, które nie są z tej zagrody. I te muszę przyprowadzić, i będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia, jeden pasterz.

 J 10, 16

 

Ale także wyznawcy Chrystusa mogą bardzo się pomylić. Może zacząć im się wydawać, że jedynie oni posiedli dostęp do tajemnicy Boga. Mogą uznać siebie samych za lepszych od innych i pozwolić sobie na pogardę względem nich. Mogą zacząć wierzyć, że Boga nie interesuje już nic, poza owczarnią, której granic tak zazdrośnie strzegą.

 

Na człowieku można się zawieść. Człowieka można potraktować instrumentalnie i wykorzystać. Człowiekowi też można zaufać i oprzeć się na nim. Można pokierować swoim człowieczeństwem w dobrym i złym celu. Można też pomylić się w ocenie człowieka. W końcu to tylko człowiek. Jak wielu innych ludzi na tym świecie.