NIEDZIELA 29.08.2021

Psalm 15

Kto będzie przebywał w Twym przybytku, Panie,
kto zamieszka na Twej górze świętej?
Ten, kto postępuje nienagannie, działa sprawiedliwie
i mówi prawdę w swym sercu.

Ps 15, 1n

 

Postulat sprawiedliwości jest obecny w wielu programach społecznych i politycznych. Prędzej czy później okazuje się jednak, że posługującym się tym terminem wcale nie chodziło o sprawiedliwość. Deficyt nieskazitelności i prawdy, cech przynależnych sprawiedliwości, sprawia, że ona sama zaczyna przybierać raczej formy karykaturalne. O ile brak sprawiedliwości rodzi słuszne oburzenie, to brak zwyczajnej prawości serca, nieszczere motywacje i podstęp mogą odebrać całą wiarę w człowieka.

 

Kto swym językiem oszczerstw nie głosi,
kto nie czyni bliźniemu nic złego
i nie ubliża swoim sąsiadom,
ale szanuje tego, który oddaje cześć Bogu.

Ps 15, 3n

 

Tymczasem całe prawo, także Prawo Boże, ma służyć właśnie człowiekowi. Mówi o tym sam Chrystus, gdy naucza o szabacie. Ale nie tylko wtedy. Właściwie w każdym sporze z faryzeuszami czy uczonymi w Piśmie zwraca uwagę na bezowocność przestrzegania przykazań przy równoczesnym braku miłości wobec człowieka. Z kolei miarą miłości jest ofiara, czyli umiejętność dawania siebie bez oczekiwania na korzyści.

 

Kto dotrzyma przysięgi niekorzystnej dla siebie,
kto nie daje swych pieniędzy na lichwę
i nie da się przekupić przeciw niewinnemu.
Kto tak postępuje, nigdy się nie zachwieje.

Ps 15, 4n

 

Ano właśnie. Korzyści. Nie tylko za rzeczonymi programami ukrywa się dość często zwyczajna chęć zysku. Wkrada się ona również do działalności organizacji humanitarnych, nie wykluczając kręgów kościelnych. A od niekontrolowanego zabiegania o zysk już tylko krok do wyzysku – synonimu niesprawiedliwości.

 

Wprowadzajcie słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie.

Jk 1, 22